Ik hoor vaak van cursisten als we bezig zijn met de oefening wandelen zonder trekken: “Hij moet toch links van me lopen?’, of :  “Maar hij moet toch dicht bij me lopen?”.   Ik vraag dan meestal:” Van wie moet dat dan ?”.  En het antwoord is over het algemeen dat diegene dat van iemand anders waar ze van denken dat die het wel zal weten heeft gehoord. Dat kan de buurman zijn die al jaren met herders traint of ouders die zelf al jaren een hond hebben en vinden dat het zo moet of een willekeurige vriend/kennis die zegt, maar “hij moet wel luisteren, dus hij moet…. etc.”.

Mijn mening hierover is iets minder “moeten”.  Allereerst vind ik dat iedereen zelf mag bepalen hoe hij met zijn hond aan de lijn wandelt. We hebben het overigens hier even specifiek over aan de lijn wandelen en niet loslopen, want dat is weer een andere discussie.  Als jouw hond aan de lijn trekt en je vindt dit als eigenaar helemaal prima, wie ben ik dan om te zeggen dat het niet zo “moet”. Of dit voor je hond fysiek heel prettig is, daar kunnen we uiteraard nog wel een gesprek over hebben, want ik denk van niet, maar los daarvan, als je geen behoefte hebt om wat voor reden dan ook je hond trekken aan de lijn af te leren, dan is dat ok.
Dan komen we op het punt, maar als hij dan niet mag trekken, waar wil ik dan als eigenaar dat mijn hond loopt ?   En ook hier ben JIJ als eigenaar leidend in. Jij bepaalt waar jij wilt dat je hond loopt. Als jij het prima vindt dat hij een meter voor of achter je loopt, dan is dat helemaal prima. Als jij wilt dat je hond dicht bij je loopt aan de lijn, dan is dat ook prima. En als jij vindt dat je hond alle ruimte mag hebben om zelf te weten waar hij loopt zolang de lijn maar ontspannen is, dan zou ik  ook geen enkele reden kunnen bedenken waarom dat niet zou mogen.

 “Hij moet toch links van me lopen?’, of :  “Maar hij moet toch dicht bij me lopen?”

Mijn belangrijkste regel over wandelen aan de lijn is dat ik graag wil dat we er allebei blij van worden. Mijn hond en ik. Als het een gevecht is of als ik het gevoel heb dat mijn armen iedere wandeling een stukje langer worden, dan gaat er iets mis. En bij mijn eigen honden betekent dit dat het bij alledrie anders is. De oudste die sjokt graag een meter of wat achter me met een ontspannen lijn. Zij stopt vaak om even ergens aan te snuffelen en dat mag ze ook van mij. We gaan immers wandelen voor haar en als zij niet de kans  krijgt om geur om te nemen dan wordt ze daar niet blij van. En ik vind haar tempo wel lekker als ik gewoon even mijn hoofd wil leegmaken.

Mijn middelste hond loopt eigenlijk vrijwel altijd aan een heel ontspannen lijn. Voornamelijk omdat we dit heel hard getraind hebben toen ze jong was en ik haar om diverse redenen niet los kon en wilde laten lopen.  Daarnaast is zij zo ontzettend op mij gericht dat ze gewoon heel gemakkelijk dicht bij me loopt. Zij mag ook snuffelen waar ze wil, maar zal voornamelijk gewoon in mijn tempo meelopen en dat vindt zij en vind ik heel prettig. Ik kan haar dan ook in iedere situatie aan de lijn doen, omdat het voor haar niet uitmaakt waar we zijn. Die lijn verandert weinig aan hoe ze bij me loopt.

Dan komen we bij mijn jongste dame. Daar heb ik zelf een steekje laten liggen. Die mag eigenlijk vrijwel altijd los lopen omdat ze los ontzettend goed luistert. Hierdoor heb ik veel te weinig geoefend met aan de lijn lopen en vooral ook met in ons dorp wandelen. Het is namelijk heerlijk om met haar in het bos te wandelen, waar ze uitgebreid kan rennen en geur kan najagen. Dat laatste is namelijk haar lust en leven. Zij leeft voor geur. Ze is dan ook ontzettend geurgevoelig en kan ook vrij heftig reageren op geur. Hiermee bedoel ik dat als we wandelen in een gebied waar veel andere honden lopen en hun behoefte doen, dat ze hier heel erg veel last van heeft. Je ziet haar stressniveau omhoog schieten en ze loopt dan letterlijk op haar tenen, omdat ze het echt heeel erg onprettig vindt om al die geuren waar te nemen. Dit is deels omdat ze daar zo gevoelig voor is, maar deels ook absoluut omdat ze niet het meest zekere hondje is. Al die geuren van andere honden, maken haar waarschijnlijk nog onzekerder en zorgen voor een stressniveau dat zó hoog wordt, dat ze zelfs geen verse worst meer aanneemt als beloning. En dat betekent nogal wat voor een labrador !

Maar wandelen aan de lijn doe ik dus veel te weinig met haar met als gevolg dat ik bij haar wel zal moeten werken aan het stukje nabijheid.  Ze raakt tijdens een wandeling zo ontzettend snel van slag door geur, dat ze mij vrijwel vergeet.  Dit betekent dat de lijn dan veel te snel en te vaak strak staat en dat wil ik niet. Dat is dus mijn keuze dat ik dat niet wil. Mijn redenen zijn daarvoor divers. Allereerst wil ik graag dat ze meer contact met mij maakt tijdens een wandeling zodat ik haar aandacht ook kan pakken als dat nodig mocht zijn door wat we onderweg tegen komen. Ten tweede vind ik het niet goed voor haar lichaam als ze continue druk krijgt van in haar tuig te hangen. En ten derde wil niet het gevoel hebben dat ik zelf topsport heb moeten leveren na een wandeling en zou mijn lichaam het ook waarderen als er meer ontspanning is.

 

Je ziet haar stressniveau omhoog schieten en ze loopt dan letterlijk op haar tenen, omdat ze het echt heeel erg onprettig vindt om al die geuren waar te nemen.

Dus “moet”  zij dan naast me lopen ?  Nee dat moet niet, maar ze “moet” van mij wel leren met een ontspannen lijn lopen.  Dat kan betekenen dat ik haar nu ik haar weer aan het trainen ben met lijnwandelingen, korte stukjes wel echt laat volgen dicht bij me en korte stukjes meer ruimte geef waarbij ik haar steeds de kans geef om zelf de druk van de lijn af te halen.  We zullen hier samen een manier in moeten vinden zodat ze ook aan de lijn zo kan ontspannen zoals ze dat kan als ze losloopt.
Een belangrijke les hierin is dat ik haar dus niet té lange stukken aan de lijn meeneem, maar ga voor korte wandelingen waarbij ze succes heeft in het goede gedrag laten zien. Dit helpt mij om niet te snel gefrustreerd te raken en dit helpt haar om te begrijpen welk gedrag wenselijk is.  Het zal niet van vandaag op morgen veranderen en dit soort dingen kosten tijd en energie. Mijn alternatief zou zijn dat ik haar gewoon niet meeneem aan de lijn in het dorp en dat we altijd alleen maar in het bos wandelen. Dit kan een optie zijn voor mensen, maar ik kies er nu voor dat ik mezelf niet wil beperken met haar. Dus zullen we aan de slag moeten.

Dus hoe “moet een hond aan de lijn wandelen”?  Daar is geen eenduidig antwoord op. Dit is baas en hond afhankelijk.  Jij kiest wat je graag wilt zien en naar aanleiding daarvan ga je met je hond aan de slag of niet :-).  Laat je in ieder geval niet door andere mensen opleggen hoe het “moet”.  Jij kiest wat jezelf prettig vindt en laat andere mensen maar hun eigen hond opvoeden.

Heb je net zo’ n hond als mijn jongste dame, dan zijn conceptspellen die werken op nabijheid, kunnen loskoppelen van afleiding, tolerantie voor frustratie, focus etc. een manier om hier mee aan de slag te gaan. Deze leer je bijvoorbeeld in onze special Loose Leash Walking.

Meest recente berichten

Archief