Welke commando’s, cue’s of hoe je het ook wilt noemen gebruik ik eigenlijk dagelijks voor mijn honden en niet alleen om te trainen?  Deze vraag kwam in me op toen ik afgelopen week met collega trainers in gesprek was over het verschil tussen trainen en opvoeden. We praten in de hondenwereld ontzettend vaak over het “trainen”van je hond. We bedoelen hier dan meestal mee dat we graag willen dat onze honden gaan zitten, liggen, blijven staan, over een hindernis springen, een dummy apporteren, volgen etc. Allemaal gedragingen die we van ze vragen omdat we ze in een specifieke training graag gebruiken. Omdat we anders niet “vooruit”  komen en verder kunnen naar een volgend niveau.  En daar spelen we als hondenscholen ook op in, want iedere puppyeigenaar wil graag die basis erin “trainen”. En daar is ook helemaal niks mis mee.  Deels zijn ze ook handig in het dagelijks leven. Ik doe dit zelf ook.  Van de ene kant omdat ik  mijn honden wil trainen voor een specifieke sport zoals agility of apporteren en deels omdat ik het gewoon leuk vindt om met ze bezig te zijn. Daarnaast kan het heel handig zijn als je hond een scala aan commando’s kent om ze bepaalde andere zaken zoals impulscontrole aan te leren.

Maar meer nog dat ik dit soort “kunstjes” aanleer ,want dat zijn ze in principe, ben ik dagelijks bezig met mijn honden op te voeden. En nee dat is niet trainen. Opvoeden doen we de hele dag, iedere dag en op momenten dat het nodig is. Eigenlijk net zoals we onze kinderen opvoeden. Dat doe je ook dagelijks, vaak op gevoel, zeker niet altijd met de meest pedagogische inslag en altijd uit liefde. Tenminste ik kwam er niet mee weg om maar één uurtje per week mijn kinderen op te voeden. Vrees dat we dan een heel ander huishouden hadden gekend.

Maar meer nog dat ik dit soort “kunstjes” aanleer ,want dat zijn ze in principe, ben ik dagelijks bezig met mijn honden op te voeden.

Ik weet wel welke trainings commando’s mijn honden kennen, maar welke woorden ik dan gebruik voor “huis, tuin en keuken” opvoeding, daar moest ik wel even over nadenken.  Ik heb ze voor mezelf eens opgeschreven en kwam tot onderstaand lijstje:
– Buiten > als ik niet wil dat ze druk in huis gaan rennen, dan zeg ik dit en rennen ze meteen naar de deur.
– Aan de kant à als ze even moeten opschuiven van waar ze liggen, omdat ik er door moet en ik niet graag val omdat ik mijn handen vol heb en ik over een hond moet stappen
– Op > als ik ze ergens op stuur om ze even te “parkeren” , dus op een bedje of mand.
–  Wacht > voor een scala aan situaties.
– Doe dat maar niet ( schaam, beetje lang, maar ze schijnen het toch te begrijpen)> Als ze bijvoorbeeld borden uit de afwasmachine willen uitlikken voordat die de kans heeft gehad dat zelf te regelen.
– Uh Uh > als ze iets van de grond willen pakken, door een deur willen waar ze niet door mogen en dergelijke
– Wil je het hebben ?  > Om ze enthousiast te maken voor iets
– Waar is livvy’s bakje > deze is speciaal voor June omdat ze heel gemakkelijk apporteert, ook metaal. En ze het superleuk vindt om het voerbakje van Livvy te apporteren.
– Klaar > als ze overenthousiast worden of hyper met elkaar zijn, gevolgd door en handje brokjes en dan is het meteen rustig erna.
– Naar binnen > als ze naar binnen  moeten als er bezoek aan de poort staat
– Jongedame ( met een beetje boze intonatie)> deze werkt voor ze allemaal als ze iets doen dat niet mag en ik ze uitdrukkelijk aan kijk. Dan weten ze dat het de bedoeling is dat ze ermee stoppen of doen wat ik had gevraagd.
En zo heb ik er waarschijnlijk nog veel meer in en om het huis die ik gebruik naast alle commando’s die ik gebruik als we aan de wandel zijn zoals Hier, achter, relax, let op, rechts etc.

We gebruiken dus heel veel woorden/commando’s dagelijks in onze opvoeding en dat is ook logisch. Het is alleen wel heel belangrijk dat je hond deze ook begrijpt. Ik zie het vaak gebeuren dat er tegen honden wordt gesproken alsof ze mensen zijn en dat er dan ook wordt verwacht dat ze begrijpen wat er wordt gezegd. Nu zul je denken, maar je noemt zelf ook heel veel woorden die eigenlijk klinken alsof je tegen een mens praat en dat klopt. Maar… ik heb al die woorden wel bij mijn honden aangeleerd met behulp van belonen voor het juiste gedrag. Ik heb ze nooit gezegd “doe dat maar niet” en daarna geen beloning laten volgen voor het netjes gaan zitten ipv de borden af te likken. Daar kregen ze dus wel iets voor. Ik vertelde ze : “ dat wil ik niet, maar dat wat je nu doet, dat mag je vaker doen”.

En dat June het voerbakje van Liv pakt is geboren uit haar eigen initiatief. Ze kwam me een keer een voerbakje brengen dat haar toen nog kleine zus Livvy had leeg gegeten en in haar kenneltje stond. Dit vond ik zo knap en schattig dat ik haar meteen heb beloond met iets lekkers en een vrolijke stem. Dit had ze goed onthouden, want de dag erna kwam ze weer. En zo is het commando geboren. Als ik nu vraag : “waar is Livvy’s bakje? “ ,dan gaat ze zoeken waar het is en komt ze het brengen. In dit geval had ze dus zelf iets bedacht en heb ik er een commando aan gekoppeld. Hoe leuk kan je het voor je hond maken :-).

En we zien eigenlijk beste vaak dat onze honden dingen zelf gaan doen waar je best heel blij van wordt. Denk maar aan rustig in zijn mand gaan liggen als jij het druk hebt of staat te koken of ervoor kiezen om niet die boterham die op ooghoogte ( lees haphoogte) op de salontafel ligt te pakken. We leren ze dingen niet te doen en belonen ze voor ander gedrag. En als ze dit andere, gewenste gedrag maar vaak genoeg herhalen en hebben begrepen dat dit veel oplevert, komt er een moment dat je het niet meer hoeft te vragen, maar dat het vanzelfsprekend wordt. Ook bij pubers werkt dit overigens heel goed, maar ook hier geldt, belonen voor goed gedrag !  Voor wie het leuk vindt daar heeft Karen Pryor in haar boek “Don’t shoot the dog”  nog een scala aan voorbeelden van. En ja het werkt echt, zoals mijn oudste dochter laatst heel droog opmerkte toen ze dit boek aan het lezen was, “ hé mam, dit heb je bij ons ook toegepast hè, best slim, want daardoor ruimde ik mijn tas wel beter op “.

Opvoeden kan ontzettend leuk zijn en voldoening geven, maar ook zeker frustratie en irritatie opleveren.

Opvoeden kan ontzettend leuk zijn en voldoening geven, maar ook zeker frustratie en irritatie opleveren. Bedenk dan dat het tijd kost en herhaling om de juiste keuzes in het brein van je hond ingebakken te krijgen. Blijf consequent in wat je wel en niet wilt en gebruik de concepttraining spellen om je te ondersteunen in de dingen die je hond nog lastig vindt. Maar ben wel zo eerlijk om je hond daadwerkelijk op te voeden en niet te verwachten dat hij het met één uurtje training per week wel snapt.

Ik hoor graag van jullie welke woorden jullie dagelijks gebruiken en waar je ze voor gebruikt !

Meest recente berichten

Archief