Ik hoor vaak mensen zeggen: “ik heb zo’n goede band met mijn hond”, of “mijn hond voelt me zo goed aan” etc. Maar diezelfde mensen zie ik tegelijkertijd worstelen met hun hond tijdens een training of ik hoor ze mopperen dat hun hond aan de riem trekt of niet terugkomt als hij losloopt. Hoe is het dan echt gesteld met de band tussen hun en hun hond ?
Laat ik vooropstellen dat die zeker niet slecht zal zijn, gezien hun eigen interpretatie van hun relatie met hun hond. Ze houden van hun viervoeter en zouden hem of haar voor geen goud willen missen. Maar toch zijn er wel wat dingen die ze graag anders zouden zien, ondanks dat Bello of Bella ontzettend geliefd is.

Ik denk dat bij iedere hondeneigenaar het echte gevoel van een band tussen hem en zijn hond altijd even tijd nodig heeft om echt te groeien. Persoonlijk heb ik bij geen enkele hond die ik ooit heb gehad meteen op het eerste gezicht een klik gevoeld. Bij de een wel sneller dan bij de andere, maar die band waar we als hondeneigenaren nogal eens over kunnen pochen, die moet groeien met de tijd en door ervaringen die je samen opdoet. Sommige honden kiezen heel duidelijk een baas in een gezin en dan is het natuurlijk gemakkelijker voor die persoon om een goede band op te bouwen. Bij ons zijn er ook twee van de vijf honden die echt voor mij als baas hebben gekozen en de rest van het gezin wel waarderen, maar voor mij echt door het vuur gaan. De anderen vinden meer mensen leuk of hebben een ander gezinslid uitgekozen. De honden die echt van mij zijn, hebben dat zelf gedaan, ik heb daar niks speciaals voor gedaan om ze meer aan mij te binden of iets dergelijks. Deze twee hebben gewoon gekozen voor mij en zijn eigenlijk het liefste altijd bij me. Als ik met ze train gaat het bijna vanzelf alsof ze het graag meteen goed willen leren en hun lieve aanhankelijke gedrag maakt natuurlijk dat ik ze ook steeds liever vindt en graag om me heen heb. Deze honden hebben dus zelf hun best gedaan om ook een aandeel te leveren aan het opbouwen van die band, maar met de andere drie heb ik dat vooral zelf moeten doen en bij Keira, onze oudste, was het zelfs hard werken.

Even een korte quiz tussendoor om eens te kijken hoe sterk de band tussen jou en je hond is ? ( en nogmaals dit is niet bedoeld om te zeggen dat je niet van je hond houdt of hij van jou, maar het gaat om de relatie die jullie hebben, die we ook wel band noemen)

1. Checkt je hond regelmatig in tijdens het wandelen aan de lijn of los, of loopt hij altijd aan het einde van de lijn met zijn neus op de grond, vooral bezig met allerlei leuke geurtjes etc. ? ( even los van problemen die je hond eventueel kan hebben door angst of herplaatsing, waardoor hij trekt aan de lijn)

2. Zou je hond weglopen van huis als je bijvoorbeeld de deur open laat staan per ongeluk ?  of blijft hij even voor op straat en komt hij weer terug naar binnen om te kijken of jij ook buiten komt spelen.

3. Denk je regelmatig dat je hond niet slim genoeg is of te eigenwijs om een oefening goed uit te voeren ?

4. Let je hond goed op jou als je in een vreemde omgeving bent met hem ? Zoekt hij je af en toe op als hij losloopt of is hij helemaal bezig met zijn omgeving en ziet hij je pas weer staan als je hem roept om aan te lijnen of je weer bij de auto bent.

5. Raak je regelmatig gefrustreerd van het gedrag van je hond ? ( bedenk dat frustratie voorafgaat aan boosheid…)

Als je op één van deze vragen ja hebt geantwoord is dat zeker geen reden om aan te nemen dat de band tussen jou en je hond niet optimaal is, maar als het er meerdere zijn en je de situatie vaak herkent, is het misschien tijd om eens te werken aan jullie relatie. Bedenk bij al van de bovenstaande vragen dat er natuurlijk vaak omstandigheden kunnen zijn, waarom je hond bepaald gedrag vertoont en jij als baas zult dat het beste weten. Dus niet meteen denken dat je nog wat werk te doen hebt, als er wellicht een heel eenvoudige verklaring is voor gedrag dat je hond vertoont door andere oorzaken, zoals ziekte, trauma, angsten, ervaringen in het verleden, plotselinge veranderingen in zijn omgeving, slechte socialisatie etc.

Maar denk je na het lezen van deze vragen: ‘hmmm, misschien zou ik wel wat kunnen doen aan die onderlinge relatie lees dan gerust verder.Overigens de band tussen jou en je hond is iets anders dan de liefde die je voor je hond voelt. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen ( tenminste de mensen die ik op mijn hondenschool tegenkom) van zijn hond houdt en echt oprecht gek is op hem of haar. Waarom anders zou je een dier in huis nemen dat modderige poten heeft, van alles kapot bijt als hij puppy is, overal haren achterlaat in je huis, in sommige gevallen zijn kwijl overal aan afveegt, en zijn nieuwsgierige neus overal insteekt.
We houden van onze honden omdat ze onze behoefte aan genegenheid en knuffelen meer dan bevredigen. Ze houden van ons zoals we zijn met al onze onvolkomenheden en meestal vergeven ze ons onze fouten ook nog eens grootmoedig. Ze zeuren niet als we eens te laat gaan wandelen omdat dat ene project op het werk echt even af moest en ze gooien die ene boze bui niet ontelbare keren voor onze voeten. Ze nemen ons gewoon zoals we zijn en dat is denk ik ook een van de redenen dat wij zo gek op hun zijn ( met ook hun onvolkomenheden).

Maar welke elementen zijn er dan van belang om te werken aan die onderlinge relatie op zowel sociaal niveau ( knuffelen, samen wandelen, spelen, etc.) als op  werkniveau ( opvoeding, training en sport) Overigens even een zijsprongetje hierover. Het kan best zijn dat je een prima sociale relatie met je hond hebt, maar wat mindere werkrelatie en andersom. Het is niet noodzakelijk om een goede sociale relatie te hebben met een hond om een goede werkrelatie te hebben.  Dit zijn twee aparte dingen. En je hond kan die ook prima scheiden.

Het belang van je eigen lichaamstaal

Een van de dingen die je hond iedere dag en altijd zal lezen is je lichaamstaal. Als jij boos of gefrustreerd bent om wat voor reden dan ook en dat afreageert op je hond door bijvoorbeeld boos te worden omdat hij met natte poten over je witte tapijt loopt, terwijl je zelf gewoon te lui was om die poten even af te drogen, dan zal je hond niet alleen die boze bui voelen, maar je hele lichaam is voor hem in een afwijzende status. Vaak voelen we ons schuldig als we dit soort buien hebben en willen we het daarna weer goedmaken, maar dat komt voor je hond niet over als positief. Je geeft dan tegengestelde signalen en je hond zal zich onzeker en soms zelfs onveilig gaan voelen.
Als jij niet lekker in je vel zit, dan voelt je hond dit ook. Dus ga dan niet “gemaakt”  vrolijk doen, want hij ziet dat je niet ok bent, maar je zegt iets anders, dat is verwarrend. Je geloofwaardigheid wordt aangetast en nog belangrijker je betrouwbaarheid. Honden hebben moeite met onvoorspelbaarheid.  Als je het ene zegt, maar je lichaam zegt iets heel anders, dan weet je hond niet zo goed hoe hij hier mee moet omgaan. Vaak zie je dan honden die hun baas op dat moment gaan vermijden of juist overcompenseren en “gekke”( lees stoute) dingen gaan doen. Ze raken in de war en gestrest en weten niet meer wat ze moeten doen.
Ben dus eerlijk naar je hond toe en doe niet alsof. Je lichaam vertelt toch iets anders en de boodschap komt dan niet aan.

Privileges moet je hond verdienen

Er zijn vele zaken die we onze honden toestaan te doen, waar we misschien toen we hem kregen als kleine puppy, niet aan wilden toegeven, maar in de loop van de tijd toch hebben gedaan.
Dat is prima als je er nu mee kunt leven dat je hond bijvoorbeeld altijd op de bank slaapt of los mag lopen in huis als je weg bent. En het is ook fijn als je hond privileges krijgt die zijn kwaliteit van leven verhogen. Maar… en dat is nu net het probleem. We kunnen ze deze privileges pas geven als ze eraan toe zijn. Dus een jonge hond laat je lekker in de bench tot hij oud genoeg is om buiten de bench zindelijk te zijn, niks meer kapot bijt en stabiel genoeg om ergens rustig te gaan liggen in jouw afwezigheid. Doe je dit vóór je hond al deze dingen kan, dan vraag je om problemen en creëer je probleemgedrag dat je weer moet gaan afleren. Niet goed voor jullie relatie want meestal zijn er dan al wat voorvallen geweest waar je niet bepaald vrolijk van werd ( omgegooide vuilnisbak, opgegeten papier uit de papierbak, kapotte deurposten, aangevreten meubels, behang dat van de muur gebeten wordt, gordijnen die stuk gaan etc. … en dit zijn allemaal waargebeurde gebeurtenissen.)
Laat je je hond op de bank slapen, maar gromt hij als je er zelf op wilt zitten, dan is er ergens ook iets misgegaan in de communicatie. Dus leer hem bijvoorbeeld dat hij het moet “vragen” of dat het alleen mag als er een dekentje op de bank ligt of iets dergelijks.
Kortom privileges zijn prima, maar pas als je hond het aankan en het jullie relatie niet verstoort.

Lichaamstaal op honds niveau

Leer goed naar je hond kijken. Leer zijn lichaamstaal. Wanneer vertelt hij je dat hij iets leuk vindt en wanneer dat hij iets spannend of zelfs eng vindt. En nog belangrijker, wat doe jij in die situaties. Als je hond aangeeft dat hij een situatie spannend vindt is het voor hem fijn als je hem begeleidt en niet dwingt om bijvoorbeeld toch iets te doen wat boven zijn mogelijkheden ligt. Een hond die bang is voor mensen ( door wat voor reden dan ook) neem je niet mee naar de stad of een andere drukke omgeving. Door hem daar maar steeds aan bloot te stellen, help je hem niet over zijn angst heen, maar verhoog je zijn stress. Je helpt hem dan door hem in een rustige omgeving stukje bij beetje weer vertrouwen te laten krijgen in mensen.  Zo heb ik zelf een hond die echt angstig is voor mensen en andere honden. Die moet langzaam weer leren dat ze daar niks mee hoeft te doen, maar ik ga haar niet overladen met mensen of honden om het maar te leren. Ik zou het alleen maar verergeren en onze onderlinge relatie beschadigen, omdat ik haar bewust in een voor haar onveilige situatie plaats.
Maar zo hoor ik wel regelmatig mensen praten: “ ja zeg, ik moet toch gewoon naar de winkel kunnen gaan met mijn hond” , Mijn reactie is dan steevast,: “waarom ? , wil je je hond leren dat het niet veilig is met jou samen”.  Wellicht is dit voorbeeld een ver van je bed show, maar kijk goed naar wat je hond aan signalen geeft, zodat je weet wanneer hij dingen spannend vindt en je hem kan helpen in die situaties.

Samen op pad gaan.

We vinden het allemaal toch heerlijk als we een hond hebben die we overal mee naar toe kunnen nemen. Wie vindt het nou niet heerlijk om na een lange wandeling ergens in een restaurantje te eindigen, hond heerlijk ontspannen aan je voeten en jij genietend van een wijntje en lekker eten.
Maar de realiteit is vaak anders. Dan zijn we alleen maar bezig om onze hond rustig te houden en van lekker rustig genieten van dat eten komt dan niks. Hond gestresst en baas gestresst. En toch nemen we onze honden die wellicht nog niet zo ontspannen zijn vaak mee. Natuurlijk moet dat mogelijk zijn, maar leer ze dan stapje voor stapje om ontspannen te zijn in vreemde omgevingen en om zich als een goede kameraad te gedragen in een restaurant of andere gelegenheid. Het heeft uiteraard de voorkeur om hier van pup af aan mee te starten, maar als dit om de een of andere reden niet is gelukt of niet mogelijk was, begin dan gewoon met kleine stapjes. Dus niet meteen een heel diner willen eten met je hond naast je, maar even snel een kopje koffie op een terras, waar je hond zich nog redelijk kan ontspannen omdat het buiten is en daardoor niet snel te vol of benauwd. Ditzelfde geldt voor hem meenemen naar vrienden of familie. Dit zal in het begin nog wat stress opleveren, omdat je zelf niet wilt dat je hond iets stuk maakt of te druk is en je daar misschien zelfs al vanuit gaat. Dus houdt die eerste bezoekjes kort en leuk, zodat ook die ervaring weer een positieve is voor je hond en jullie beiden geen of weinig stress oplevert.

Voorspelbaar zijn, maar toch ook weer niet

Zoals ik al eerder heb genoemd is het voor een hond heel belangrijk dat jij voorspelbaar en betrouwbaar bent voor hem. Dingen zoals iedere dag zijn eten krijgen, op tijd de korte P & P rondjes doen en op vaste tijden slapen (bij voorkeur ’s ook nachts 🙂 )  zijn zeker niet bedoeld om onvoorspelbaar te worden. Je hond heeft deze dagelijkse routine nodig. Echter je mag best je dagelijks wandeling steeds op een ander tijdstip plannen en gedurende de dag ineens eens tijd maken voor een speelkwartiertje terwijl je misschien normaal aan je pc gaat werken of tv gaat kijken.  Deze kleine onvoorspelbaarheden zorgen ervoor dat je hond jouw gaat zien als de persoon die voor allerlei leuke dingen zorgt. Sommige honden worden echt lastig als ze om 17:00 hun eten nog niet hebben gehad. Door hun eten steeds op andere tijden te geven, wordt het onvoorspelbaar wanneer je het geeft en leren ze dat jij wel heel bijzonder bent en iemand om op te letten, want je weet maar nooit wanneer je de jackpot tevoorschijn haalt. ( want dat is eten toch wel voor de meeste honden) .  Door dit af te wisselen, zorg je er tegelijkertijd voor dat je hond je niet blijft lastigvallen op een bepaald tijdstip en krijgt hij ook geen last van zijn maag als het eten eens op een ander tijdstip komt. Want ook dat kan er gebeuren als hij steevast om 17:00 eet en eens een keer door omstandigheden pas om 19:00.
Maak ook je wandelingen afwisselend en leuk. Iedere dag hetzelfde rondje is erg saai en een verkeerde soort van voorspelbaarheid. Dit zou vergelijkbaar zijn als jij iedere dag hetzelfde boek zou moeten lezen. Dat ken je al en is niet meer spannend. Door steeds wijzigingen in je route te maken, is het steeds een avontuur waar jullie naartoe gaan. Bijkomend voordeel is dat als je hond los mag lopen, hij beter op je gaat letten omdat hij de weg niet kent. Een win-win situatie dus.

Beloon je hond

Als ik met mijn honden wandel ben ik meestal veel met ze aan het kletsen. Ik vertel ze met grote regelmaat dat ze heel braaf zijn en dat ik het gezellig vind samen. Er zullen vast mensen zijn die denken, daar heb je dat gekke mens weer, maar dat moeten ze maar lekker denken. Mijn honden vinden het ook gezellig en ik zie ze groeien als ik ze uitbundig verbaal beloon voor iets dat ze goed doen en dat kan best zijn dat ze toevallig net even heel netjes bij me lopen of de kat die we tegenkomen negeren. Ik zie het in de lessen vaak terug dat het moeilijk is om heel vrolijk en enthousiast te belonen met stem. Veel mensen voelen zich van nature een beetje beschaamd om het te doen en al helemaal als het moet in het bijzijn van anderen. Toch is het een belangrijk onderdeel van het contact dat je hebt met je hond. Prijs je hond om de dingen die je graag ziet en beloon ook nog regelmatig met een lekker voerbeloning of met spel. En voer moet dan ook lekker zijn, niet dat droge koekje van vorige week, maar een verse lekkere kipwing of een stukje kaas. Je hond zal veel liever met je samenwerken als hij weet dat het ook echt de moeite waard is, omdat hij jou blij maakt ( en daar worden de meeste honden ook blij van) of omdat hij iets heel lekkers krijgt.

Wij werken toch ook harder en met meer enthousiasme als onze baas ons met regelmaat een schouderklopje geeft. Bovendien vinden we diezelfde baas ineens een stuk aardiger. Dit is voor je hond niet anders.

En tenslotte, heb altijd een gezonde dosis humor als het aankomt op het opvoeden en trainen van je hond. Soms doen ze nou eenmaal dingen waar je eigenlijk van denkt : “echt??” en dan werkt frustratie alleen maar averechts. Lach erom en zoek een manier om hem wel te laten doen wat je op dat moment van hem verwacht. En maak er een feestje van als iets waar je al lange tijd aan werkt ineens echt lukt. Je zult zien dat je hond steeds vaker doet wat je van hem verwacht.

Meest recente berichten

Archief