Bijna dagelijks als ik met onze jongste telg van nu 3 maanden over straat loop, hoor ik mensen zeggen: “ Ach wat een schatje, die neem ik zo mee”, “Oooooh wat een lieverd, mag ik haar aaien? “.  En ik snap dat wel, want wie vindt zo’n lief, klein, zacht, bruin labradorpupje niet schattig en leuk?  Ze lijkt zo te zijn weggelopen uit de reclamespotjes van het KNGF.  Haar aandoenlijke lieve koppie en dan dat mollige lijfje dat nog waggelt en niet helemaal goed de coördinatie heeft over alle pootjes. Dat beeld is voor iedereen gewoon schattig en leuk en dat mag ook. Maar… dat betekent niet dat dit lieve pupje altijd zo lief is en altijd schattige dingen doet. Juist puppy’s zijn een handvol en kosten veel tijd en aandacht. En pups doen allemaal dingen die je als baas helemaal niet zo leuk en schattig vindt. Ik zal een paar dingen noemen die echt heel normaal zijn voor een pup om te doen:
– in je tuin graven en het liefste je mooiste planten uitgraven
– bijten aan meubilair, kabels en schoenen
– de eerste weken met regelmaat binnen plassen en poepen en dat ook weer het liefste op een ( net nieuw gekocht) hondenkussen of je vloerkleed
– het speelgoed van je kinderen “opruimen”
– de kat opjagen
– poep opeten van zichzelf of van andere honden/dieren
– rollen in vieze dingen ( liefst dode dieren)
– de vuilnisbak leeghalen
– je mooie nieuwe broek voorzien van prachtige modderpootjes
– je wekenlang( als je pech hebt) iedere nacht een of meerdere keren wakker maken omdat hij nodig moet
– dingen van tafel stelen
– de telefoon van je kinderen voorzien van extra gaatjes
etc. etc.

Opvoeden is voor elk ras en elke pup noodzakelijk

Al deze dingen zullen heel herkenbaar zijn voor iedereen die ooit een pup heeft opgevoed.
Kortom pups ( en ook sommige oudere honden)  maken dingen stuk, luisteren nog niet uit zichzelf, en hebben veel aandacht nodig om te leren wat wel en niet gewenst gedrag is. Dit zijn allemaal dingen die je je als nieuwe baas goed moet realiseren voor je een pup in huis neemt. Als fokker vind ik het heel belangrijk om mensen die een pup van ons krijgen eerst al eens persoonlijk gesproken te hebben voor de pups geboren worden. Dan krijg ik een beeld van wie deze mensen zijn en ze kunnen al hun vragen aan mij kwijt zodat ze zich ook goed kunnen voorbereiden op de komst van een pup in huis. Daarna komen ze nog enkele keren kijken als de pups geboren zijn, zodat ze zich langzaam kunnen gaan verheugen op dat kleine nieuwe wezentje dat in hun leven gaat komen. En ik geef ze in de loop van die weken steeds kleine beetjes informatie zodat ze weten waar ze aan beginnen. Dat is een traject van maanden. Persoonlijk vind ik dat ook nodig, zeker bij een eerste hond. Het is een behoorlijke ingrijpende gebeurtenis om een pup in je gezin te krijgen en dat is een keuze die je niet van de een op andere dag moet maken. Er komt gewoon zoveel meer bij kijken dan gewoon dat pupje mee nemen naar huis en maar zien hoe het gaat. Door goed voorbereid aan dit avontuur te beginnen en realistische verwachtingen te hebben van wat jouw pup allemaal kan doen, is de kans groot dat je samen je pup een goede start maakt wat betreft opbouwen van een band en opvoeding van je kleintje.

Een ras is ooit ergens voor gefokt. Houd daar rekening mee bij je keuze

Ik vraag in mijn puppylessen ook altijd aan mensen waarom ze voor dat specifieke ras gekozen hebben (als het om een rashond gaat, maar ook als het een kruising is). De reden dat ik deze vraag stel is omdat ik me afvraag of men er goed over heeft nagedacht waar de hond oorspronkelijk voor gefokt is. Jachthonden zoals onze labradors, zullen hun aangeboren talent om te “retrieven” gebruiken en hun neus dus ook met regelmaat volgen. Ook voor het zoeken naar minder leuke dingen zoals half dode dieren of om konijnen op te jagen. Dit is niet de “schuld” van de hond dat hij dit doet? Nee dit is zijn instinct dat hem vertelt dat hij dit kan doen en als het ook nog succes oplevert zal hij het natuurlijk vaker gaan doen. Als we dit niet prettig vinden als baas, is aan ons de taak om hem te leren dat we graag ander gedrag zien. Hij kan niet weten dat we een half opgegeten konijn niet zo smakelijk vinden, want in zijn wereld is dat toch echt heel erg lekker. Als ik dat een vervelende eigenschap vind in een hond, dan kan ik misschien beter geen labrador nemen, maar een ander ras.  Zo verbaas ik me wel eens dat mensen een hond hebben van een bepaald ras en het dan heel vreemd vinden dat hij precies dat doet waar hij voor gefokt is. Dan heb je denk ik, niet bewust voor een ras gekozen, maar gekozen voor uiterlijk of wellicht kwam deze hond toevallig op je pad en is het gewoon zo gelopen. Hoe dan ook, bedenk als je een bepaald ras wilt, dat je je verdiept in wat zijn oorspronkelijke taak was en of je dat wel aanstaat. Niet iedere labrador zal jagen of apporteren en niet iedere herder waakt. Maar de aanleg is er en hoe die tot uiting gaat komen is soms gewoon afwachten.

Opvoeden kost tijd en energie

Maar is het dan wel leuk om een pup op te voeden ?  Mijn persoonlijke antwoord zou zijn: “ ja hartstikke leuk, maar…. alleen als je er tijd voor hebt”.
En mijn voordeel is dat ik een hele roedel erbij heb die onze pup mee opvoedt. Pups die bij ons opgroeien leren zoveel van de andere honden, dat kan ik met mijn mensengedrag nooit zo goed doen als dat zij dat kunnen.  Maar de meeste mensen hebben die luxe niet en zullen het alleen moeten doen. Dat is net iets meer werk, want je pup gaat je op alle mogelijke manieren uitproberen. En niet omdat hij heel graag heel stout is, maar omdat hij een hond is die moet leren waar de grenzen liggen van wat hij kan en mag doen. En dat kost TIJD.

Zo af en toe krijg ik een aanvraag voor een pup van een gezin met hele kleine kinderen (jonger dan 2 jaar) . Ik zeg niet dat ik nooit aan mensen met jonge kinderen een pup verkoop, maar ik ben wel altijd heel voorzichtig en geef altijd het advies om er echt goed bij stil te staan dat het niet makkelijk is als je kindje rondkruipt en je pup nog moet leren om niet overal ( dus ook niet in je kindje) te bijten. Het is echt een geregel en je komt vaak handen en ogen tekort. Je pup moet altijd net plassen als je kindje net gevallen is en begint te huilen. Je kindje is net in slaap gevallen (na een half uur huilen) als je pup begint te janken dat hij uit de bench wil. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is niet onmogelijk, maar het vergt een bepaalde mate van nuchterheid en rust van degene die voor de pup en het kind zorgt om het zonder al te veel stress voor elkaar te krijgen. En natuurlijk ben ik er helemaal voor om kinderen ( ook kleine kinderen) te laten opgroeien met dieren en dan honden in het bijzonder. Maar is je gezin nog hectisch omdat de kinderen nog klein zijn, kies dan liever niet voor een pup, maar voor een wat oudere hond die al wat opvoeding heeft gehad. Een pup erbij kan dan net te veel zijn en de ervaring leert dat de hond dan de dupe wordt van de situatie. ( kijk maar eens op Marktplaats, de reden van afstaan van een hond is vaak de gezinssituatie)

Hetzelfde geldt natuurlijk voor gezinnen waar men niet voldoende thuis is door werk om een pup te kunnen opvoeden. Twee weken vrij nemen en dan denken dat je pup wel heeft geleerd om alleen te blijven gaat niet werken. Twee weken is de tijd die je pup nodig heeft om überhaupt te wennen aan zijn nieuwe thuis en na die periode kan hij zich pas gaan ontwikkelen. Het opvoeden van een pup kost ongeveer een jaar. Doe je dat goed, dan heb je er zijn hele leven lang plezier van en wordt je pup een stabiele volwassen hond die een fijne huisgenoot is en die heeft geleerd wat de mensenmaatschappij van hem verwacht. Zo’n hond kan je overal mee naar toe nemen en zal ook graag gezien zijn door andere mensen en honden. En wat ik dan nog belangrijker vind, zo’n hond mag dus ook overal mee naar toe, maakt deel uit van het gezin en voelt zich veilig en geliefd bij zijn baas. Dat verdient iedere hond, een leven waarbij hij deel uit maakt van het leven van zijn baas en niet altijd alleen thuis moet blijven of wordt weggestopt als er bezoek is, omdat hij nooit heeft geleerd hoe dat moet. Die puppentijd krijg je nooit meer terug en kun je nooit meer opnieuw doen. Dus als je een pup in huis krijgt, besteed dan alle tijd die nodig is aan socialisatie en opvoeding en zie de humor in van de dingen die je pup doet die je niet zo leuk vindt, maar wat voor hem gewoon honds gedrag is. Geniet van de manier waarop je pup de wereld voor het eerst ziet en hoe hij nieuwe dingen ervaart. Begeleidt hem daarbij en geef hem de tijd om dingen die hij “eng” vindt samen met jou te ervaren. Hij zal je hier dankbaar voor zijn en jij krijgt een vriend voor het leven.

Als je na het lezen van deze blog denkt: “ Ja dat lijkt me superleuk en ik ga die tijd zeker maken”,  ga dan kijken bij diverse fokkers en neem de tijd voor je een beslissing neemt. Vraag de fokker het hemd van het lijf en koop geen pup bij fokkers die jou niks vragen of die toevallig nog een pup over hebben van een nestje dat je meteen mee mag nemen. Maak bewuste keuzes en geniet ook van de voorpret van het krijgen van een pup. Dus om antwoord te geven op de vraag: Is een pup leuk ?  Ja, heel erg leuk, zolang je al die dingen die ik hierboven heb genoemd geen probleem vindt :-).
Dan is het geweldig leuk, ontroerend, grappig, verbazingwekkend soms en bovenalles bijzonder dat je je hart kunt verliezen aan die kleine pup die langzaam groot wordt en die net zoveel van jou gaat houden als jij van hem, nooit oordeelt, altijd blij is om je te zien en je al je onhebbelijkheden zonder moeite vergeeft. Tot nu toe ben ik nog geen mensen tegengekomen die hetzelfde kunnen ;-).

Meest recente berichten

Archief